Θυμόμαστε τον Ταγκόρ, τον μπάρντα που γιόρτασε τη ζωή

Στην 156η επέτειο γέννησης του Ταγκόρ - 76η από τον θάνατό του - μια ματιά στη γέννηση του τραγουδιού των γενεθλίων του.

Αν και είχε αρχικά απορρίψει την ιδέα, η αγάπη των μαθητών του είχε αναγκάσει τον Rabindranath Tagore να γράψει και να συνθέσει το τραγούδι γενεθλίων του He Nutan, Dekha Dik Arbar… (Πηγή: Wikimedia Commons)

Ο Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ, πιστεύεται, δεν άφησε κανένα ανθρώπινο συναίσθημα ανέγγιχτο στα έργα του, ειδικά στα ποιήματά του. Είτε πρόκειται για φύση, αγάπη, χωρισμό, γιορτή, αφοσίωση, πατριωτισμό ή απλή φαντασία, ο βάρδος έχει ένα τραγούδι για κάθε περίσταση. Δεν είναι περίεργο λοιπόν, οι ταινίες του Μπανγκλά είναι πολύ χρεωμένες στον Ταγκόρ, έχοντας δανειστεί εκτεταμένα από την τεράστια συλλογή του. Και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι μια ταινία τόσο πρόσφατη όσο ο Sankhachil έχει ως «στιχουργό» το «Rabindranath Tagore».

Θα ήταν, επομένως, αμήχανο αν δεν υπήρχε ο Rabindrasangeet για τους οπαδούς και τους θαυμαστές του να τραγουδούν στη μνήμη του τα γενέθλιά του μετά την εξαφάνισή του. Και ο ποιητής δεν απογοήτευσε. Αν και είχε αρχικά απορρίψει την ιδέα, η αγάπη των μαθητών του τον ανάγκασε να γράψει και να συνθέσει το τραγούδι των γενεθλίων του. Τα τελευταία 76 χρόνια, ο Ταγκόρ επικαλείται τα γενέθλιά του, «Ponchishe Boishakh (25 του μήνα Baisakh)», με τους He Nutan, Dekha Dik Arbar… - ένα τραγούδι ειδικά γραμμένο για την περίσταση, από τον ίδιο τον άνθρωπο.

μικροί φοίνικες προς πώληση

Wasταν η πρώτη εβδομάδα του Μαΐου 1941. Ο Santiniketan ετοιμαζόταν να γιορτάσει τα 80α γενέθλια του ιδρυτή του στις 8 Μαΐου. Η υγεία του είχε αρχίσει να αποτυγχάνει από το προηγούμενο έτος. Δύο ημέρες πριν από το μεγάλο γεγονός, ο πρώην μαθητής Shantideb Ghosh ήρθε να τον συναντήσει. Ο Ταγκόρ προσπάθησε να μάθει από αυτόν ποιο ήταν το σχέδιο για τη μεγάλη μέρα. Κατάλαβα ότι ήθελε να γιορτάζεται η μέρα μέσω της μουσικής και του χορού, έγραψε αργότερα ο Ghosh στο βιβλίο του «Rabindrasangeet».

Ακούστε μια διασκευή του «He Nutan, Dekha Dik Arbar…» του Pankaj Kumar Mallick εδώ Το

Ο Shantideb Ghosh είχε επιλεγεί από τον Ταγκόρ για να είναι δάσκαλος στο Santiniketan και στάλθηκε στην Ινδία και στο εξωτερικό για μουσική εκπαίδευση. Στα απομνημονεύματά του, έγραψε πώς προσπάθησε να προτείνει τραγούδια που θα μπορούσαν να ερμηνευτούν στα γενέθλιά του.

Εσείς αποφασίζετε τι θέλετε να τραγουδήσετε, γιατί θα επιλέξω τραγούδια για τα γενέθλιά μου; Ο Ghosh παρέθεσε τον Ταγκόρ που του είπε σε απάντηση.

Ο ποιητής τότε κλήθηκε να γράψει ένα τραγούδι ειδικά για την περίσταση, αλλά αρνήθηκε φοβούμενος την κριτική και πρότεινε ονόματα μερικών σύγχρονων ποιητών για να κάνουν τη δουλειά. Ο Ghosh και άλλοι, ωστόσο, κατάφεραν να επικρατήσουν και ο Ταγκόρ τελικά ενέδωσε στο αίτημά τους.

Σχεδόν δύο δεκαετίες πριν από αυτό, είχε γράψει ένα ποίημα, «Ponchishe Boishakh», το οποίο ήταν μέρος της συλλογής του Purabi. Ο Ταγκόρ έκανε κάποιες αλλαγές σε ορισμένες γραμμές του και το ρύθμισε, έγραψε ο Ghosh στο Rabindrasangeet. Η ημερομηνία ήταν 6 Μαΐου 1941, δύο ημέρες πριν από τα γενέθλιά του που γιορτάστηκε με πολλή φασαρία.

Οι μάλλον περίεργες γεύσεις του Ταγκόρ, που συνορεύουν με τις εκκεντρικές, γεύσεις συχνά έφεραν το νοικοκυριό σε κατάσταση πανικού. (Φωτογραφία γρήγορου αρχείου)

Αυτά ήταν τα τελευταία γενέθλια που γιόρτασε και το «He Nuton…» έγινε το τελευταίο του ποίημα, σύμφωνα με τον Ghosh. Ο ποιητής πέθανε ακριβώς τρεις μήνες αργότερα, τον Αύγουστο του 1941.

Shaταν ο Shantideb Ghosh που είχε ετοιμάσει τη σημείωση για το ιδιαίτερο τραγούδι και μια ηχογράφηση κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά από τον Kanak Biswas, σύμφωνα με τον Dr Suman Ghosh, ανώτερο λέκτορα σε Σπουδές Κινηματογράφου και Οθόνης στο Πανεπιστήμιο Bath Spa, Ηνωμένο Βασίλειο, ο οποίος προηγουμένως δίδασκε Συγκριτική Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Jadavpur, Καλκούτα.

Για μένα, το τραγούδι αναδεικνύει την αγάπη του Ταγκόρ για τη ζωή και τη γιορτή του να ζει. Σε αυτό το τραγούδι - όπως και σε πολλά άλλα - χρησιμοποιεί τον ήλιο ως μεταφορά για τον εαυτό του. Έχει πολύ σαφή συνείδηση ​​της θνητότητάς του σε αυτό το τραγούδι. Η ικανότητα να γιορτάζει τη ζωή αντιπροσωπεύει επίσης την ατελείωτη ικανότητά του να κοιτάζει πέρα ​​από την επικείμενη του θανάτου του, λέει ο Δρ Ghosh.

Rabindranath Tagore κατά τη διάρκεια της περιοδείας του στη Δύση το 1921. (Φωτογραφία: oldindianphotos.in)

Πιστεύει ότι ο ευρύτερος λόγος για τη σημασία αυτού του τραγουδιού είναι η προσπάθειά του να αναζητήσει τη μονιμότητα της ανθρώπινης ύπαρξης σε έναν κόσμο διχασμένο από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Περιτριγυρισμένο από θάνατο, αυτό το τραγούδι είναι μια λαχτάρα για ζωή. Περιτριγυρισμένο από την καταστροφή και την πιθανότητα του δικού του τέλους, αυτό το τραγούδι είναι ένα κάλεσμα για μια νέα αρχή. Περιτριγυρισμένος από θνησιμότητα, αυτή είναι η τελευταία προκλητική έκκλησή του για τις ανθρώπινες αξίες που είναι αθάνατες, προσθέτει ο Δρ Ghosh, ο οποίος ερευνά και γράφει για τις παραδόσεις art-house σε ινδικές ταινίες και για τον αντίκτυπό τους στον σύγχρονο κινηματογράφο.

Στο βιβλίο της «Baeeshe Shrabon (22 του μήνα Shravan, ημέρα που πέθανε ο Ταγκόρ)», η Nirmal Kumari Mahalanobis aka Rani Mahalanobis δίνει μια λεπτομερή περιγραφή του γεγονότος που χαρακτηρίζεται από τραγούδια, χορούς και σκηνικά ενός έργου - Bashikaran.

μικροί αειθαλείς θάμνοι για ηλιόλουστες τοποθεσίες

Ανάμεσα στα κυριότερα σημεία του έργου ήταν ο χαρακτήρας που έπαιξε ο Μπαναμάλι - η παλιά οικιακή βοήθεια του Ταγκόρ, ο οποίος έπαιξε αρκετά αποτελεσματικά και με αυτοπεποίθηση το ρόλο του υπηρέτη - γράφει η Μαχαλανόμπις, σύζυγος του ιδρυτή του Ινδικού Στατιστικού Ινστιτούτου, Πράσαντα Τσάντρα Μαχαλανόμπις, η οποία παραβρέθηκε στην εκδήλωση.

Rabindranath Tagore με τον Albert Einstein. (Πηγή: Wikimedia Commons)

Δείτε πόσο καλός είναι αυτός (ο Μπαναμάλι). Μένοντας μαζί μου, έμαθε ακόμη και να ενεργεί, παραθέτει η Ταγκόρ να λέει μετά τη λειτουργία.

Είναι η Ponchishe Boishakh στις 8 Μαΐου και ώρα για τους θαυμαστές του Ταγκόρ σε όλο τον κόσμο να τραγουδήσουν για άλλη μια φορά το τραγούδι που έγινε την πρωινή ράγκα Μπαϊράβι, επικαλούμενο τον ανατέλλοντα ήλιο - το τραγούδι που καλωσορίζει τη νέα αυγή, προσευχόμενος για την ευοίωνη στιγμή της γέννησης να επιστρέψει ξανά, εκτοπίζοντας όλη την πρωινή ομίχλη και ομίχλη - σαν τον ανατέλλοντα ήλιο.

Για ενημερώσεις ειδήσεων, ακολουθήστε μας Facebook , Κελάδημα , Google+ & Ίνσταγκραμ