Mappila Ramayanam: Τοποθέτηση του αρχαιότερου έπους της Ινδίας σε μουσουλμανικό περιβάλλον στο Μαλαμπάρι

Πολλοί αφηγητές της Ραμαγιάνα προέρχονται από μουσουλμανικές κοινότητες. Το Mappila Ramayanam, που προέρχεται από την παράδοση του λαϊκού τραγουδιού των μουσουλμάνων Malabari ή Mappilas, είναι ένα παράδειγμα του πώς το έπος έχει ξεπεράσει τα πολιτιστικά όρια.

Δεν είναι εύκολο να προσδιορίσετε την προέλευση του Mappila Ramayanam. Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες προφορικές συνθέσεις, η πραγματική ιστορία της δημιουργίας του έχει χαθεί για εμάς.

Ο Diwali σηματοδοτεί την επιστροφή του Ram στον Ayodhya, νικητής από τη μάχη με τον Ravan. Πριν από το φεστιβάλ φέτος, εξετάζουμε τις πολλές εκδοχές του έπους, που έχει διαμορφώσει τον πολιτισμό, τις τέχνες και την πολιτική μας. Είναι μια υπέροχη ποικιλία παράδοσης, από τον ορθολογισμό του Jain Ramayana μέχρι το χιούμορ της Mapilla Ramayanam. Είναι και πολιτικό ιδεώδες και βαθιά προσωπική εμπειρία. Είναι η μεγάλη ιστορία που περιέχει πληθώρα αφηγήσεων της Ινδίας.

Στην αγγλική μετάφραση του John Richard Freeman για το Mappila Ramayanam, υπάρχει ένα απόσπασμα που ονομάζεται «Survertakha's Overtures of Love». Μια ενδιαφέρουσα ανταλλαγή μεταξύ Ram και Surpanakha συμβαίνει εδώ, όπου της λέει, Για έναν άντρα, υπάρχει μια γυναίκα και για μια γυναίκα υπάρχει ένας άντρας: αυτός είναι ο νόμος στη Σαρίατ! Σε αυτό, η απάντησή της είναι: Εάν ένας άντρας κρατήσει τέσσερις ή πέντε γυναίκες, δεν υπάρχει πρόβλημα. Αλλά αυτό δεν επιτρέπεται στη γυναίκα. αυτός είναι ο νόμος στη Σαριατ.

Αυτή η αναφορά της Σαρίατ στο αρχαίο έπος δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη. Άλλωστε, αυτή είναι η Ραμαγιάνα, μια πολύ αγαπημένη ιστορία που ενέπνευσε για χιλιάδες χρόνια αφηγητές, ποιητές και συγγραφείς. Όπως τόνισε ο ΑΚ Ραμανούτζαν στο δοκίμιό του 300 Ramayanas: Five Examples and Three Thoughts on Translation, η ιστορία του Ram βρίσκεται σε έναν εκπληκτικά μεγάλο αριθμό γλωσσών, από τα Μπενγκάλι στα Μπαλινέζικα και ταμίλ στα Θιβετιανά, με τα Σανσκριτικά να έχουν περίπου 25 ή περισσότερα εκδόσεις.

Στην πραγματικότητα, πολλοί αφηγητές της Ραμαγιάνα προέρχονται από μουσουλμανικές κοινότητες. Οι Manganiyars του Rajasthan, για παράδειγμα, που εξισλαμίστηκαν πριν από περίπου 400 χρόνια, βασίζονται στην ποίηση του Tulsidas για να τραγουδήσουν τη ζωή του Ram. Στην παράδοση της Μαλαισίας του Wayang Kulit (παιχνίδι σκιών), οι κουκλοπαίκτες είναι Μουσουλμάνοι, αλλά οι ιστορίες που ερμηνεύουν επηρεάζονται από τη Ραμαγιάνα. Το Mappila Ramayanam, που προέρχεται από την παράδοση του λαϊκού τραγουδιού των μουσουλμάνων Malabari ή Mappilas, είναι ένα άλλο παράδειγμα του πώς το έπος έχει ξεπεράσει τα πολιτιστικά όρια.

Δεν είναι εύκολο να προσδιορίσετε την προέλευση του Mappila Ramayanam. Όπως συμβαίνει με τις περισσότερες προφορικές συνθέσεις, η πραγματική ιστορία της δημιουργίας του έχει χαθεί για εμάς. Perhapsσως ξεκίνησε με έναν εργάτη που τριγύριζε κάνοντας παράξενες δουλειές στην περιοχή Μαλάμπαρ της Κεράλα πριν από 100 χρόνια. Με το παρατσούκλι Piranthan Hassankutty (Crazy Hassan), έθεσε την εκδοχή του για τη Ramayana στη μορφή και το μέτρο του Mappilapattu (δημοτικά τραγούδια Mappila). Θα μπορούσε ακόμη και να έχει συνταχθεί νωρίτερα, με το Hassankutty να είναι ο τελευταίος από τους πομπούς του.

Από την άλλη πλευρά, ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Δρ MN Karassery, ο οποίος κατέγραψε για πρώτη φορά το κείμενο της Mappila Ramayanam, πιστεύει ότι το Hassankutty δεν υπήρχε στην πραγματικότητα. Δεν έχουμε στοιχεία για αυτό, λέει. Θα μπορούσε να είναι ότι ο Hassankutty ήταν ένας πραγματικός περιπλανώμενος βάρδος ή ποιητής ή ότι ήταν απλώς ένας χαρακτήρας που χρησιμοποιήθηκε σε αυτήν την έκδοση ως αφηγητής. Εγώ προσωπικά πιστεύω το τελευταίο. Μόνο μέρη του Mappila Ramayanam είναι διαθέσιμα σε εμάς, αφού έχουν συλλεχθεί από την Karassery.

Θυμάται, έκανα έρευνα στο Mappilapattu και ένας άλλος μελετητής που ονομάζεται KK Karunakaran με πλησίασε με μια συμβουλή για το Mappila Ramayanam, το οποίο είχε ακούσει να απαγγέλλεται από τον TH Kunhiraman Nambiar, έναν μελετητή του vadakkan pattu (μπαλάντες μεσαιωνικής προέλευσης από το βόρειο Μαλάμπαρ) Το Ο Nambiar είχε ακούσει τη μπαλάντα πριν από χρόνια και είχε αποστηθίσει μερικές μερίδες της. Τον Ιούλιο του 1976, τελικά γνώρισα τον Nambiar και ηχογράφησα τις γραμμές που είχε αποστηθίσει. Το Mappila Ramayanam δημοσιεύτηκε από τον Karassery στο βιβλίο του Kurimanam. Ο Nambiar, επίσης, πριν πεθάνει, το δημοσίευσε στο βιβλίο του, Mappila Ramayanavum Nadan Pattukalum.

Το 1976, ο Karassery αντιλήφθηκε αμέσως τη σημασία της σύνθεσης, ενδεικτική καθώς ήταν μια εποχή αρμονίας, όταν οι κοινότητες που ζούσαν από μάγουλα ήταν αρκετά ανοιχτές για να διασκεδάσουν και η μία την άλλη. Σε μια εποχή όπως η παρούσα, όταν η Hanuman Sena, μια δεξιά ινδουιστική ομάδα, ανάγκασε τον κριτικό MM Basheer να σταματήσει να γράφει μια στήλη για τη Ramayana απλώς και μόνο επειδή είναι μουσουλμάνος, η Mappila Ramayanam αποκτά μεγαλύτερη σημασία. Δεν είναι έργο αφοσίωσης και παρά τον χιουμοριστικό τόνο του, δεν έχει σκοπό να προσβάλει κανέναν. Εννοείται μόνο για vinodam, για απόλαυση, λέει ο Karassery.

Ο τόνος είναι κωμικός, με σκηνές όπως αυτή όπου η Ραβάνα πασχίζει να ξυριστεί επειδή έχει 10 κεφάλια ή αυτή όπου η Σουρπανάκα χρησιμοποιεί κάρβουνο και μέλι για να μαυρίσει τα μαλλιά της πριν ξεκινήσει να αποπλανήσει τον Ραμ. Η μπαλάντα είναι αρωματισμένη από το μουσουλμανικό περιβάλλον της καταγωγής της - εκτός από την αναφορά στο Shariat, ο Ravan ονομάζεται Sultan και ο φίλος του Surpanakha ονομάζεται Fatima. Το τραγούδι χαρακτηρίζεται από τα φωνητικά χαρακτηριστικά της αραβικής-μαλαγιαλαμικής διαλέκτου, μια έκδοση του μαλαγιαλάμ γραμμένη χρησιμοποιώντας τροποποιημένη αραβική γραφή ειδικά για την κοινότητα των Μαπίλα. Για παράδειγμα, το αρχικό «r» αντικαθίσταται από το «l», άρα είναι το Lama, το Lamayanam και το Lavanan. Επίσης, το ‘h’ πέφτει από το ‘Hanuman’, το οποίο στη συνέχεια αναφέρεται ως ‘Anuman’.

Μια προσεκτική ανάγνωση του κειμένου δείχνει ότι ο συνθέτης ήταν βαθιά εξοικειωμένος και, πράγματι, μιμήθηκε το Adhyathmaramayanam Kilippatu, τη μαλαγιαλαμική έκδοση της σανσκριτικής Ραμαγιάνα, γραμμένη από τον Thunchaththu Ramanujan Ezhuthachan τον 17ο αιώνα.

Ενώ το ενδιαφέρον για το Mappila Ramayanam ήταν στο αποκορύφωμά του όταν το Karassery το έδωσε στην αντίληψη ενός ευρύτερου κοινού στην Κεράλα, εξακολουθεί να είναι μια δημοφιλής επιλογή σε ετήσια προγράμματα σε σχολεία και κολέγια και φεστιβάλ που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια του βροχερού μήνα του Καρκαδάκαμ, όταν η Κεράλα Οι Ινδουιστές απαγγέλλουν παραδοσιακά τη Ραμαγιάνα. Ο Dr KM Bharathan απαγγέλλει τη Mappila Ramayanam σε διάφορες συγκεντρώσεις για πάνω από 20 χρόνια. Δεν το εκτελεί τόσο τακτικά όσο πριν, αλλά έχει φροντίσει να το διδάξει σε άλλους για να εξασφαλίσει τη συνέχεια της προφορικής παράδοσης.

Σε ορισμένα σημεία, δεν άρεσε στο κοινό. Κυρίως, είναι φονταμενταλιστές και από τις δύο πλευρές που προσβάλλονται. Κάποτε, όταν είχα μια πρόσκληση να το ερμηνεύσω στο Perambra, στην περιοχή Kozhikode, έπρεπε να έχω αστυνομική προστασία επειδή αφίσες είχαν εμφανιστεί για να αντιταχθούν στην παράσταση, λέει.

πώς μοιάζουν τα βότανα

Μια άλλη φορά, μερικοί άνθρωποι που συνδέονταν με μια ινδουιστική δεξιά ομάδα αντιτάχθηκαν σε έναν δάσκαλο στο Παλακκάντ να διδάξει το Mappila Ramayanam στους μαθητές για μια ετήσια παράσταση προγράμματος.

Ορισμένοι μουσουλμάνοι κληρικοί με έχουν ρωτήσει επίσης για ποιο λόγο επιλέγω να το εκτελέσω και έχουν δημοσιευτεί επικριτικές επιστολές και σε εφημερίδες. Η μόνη απάντησή μου σε αυτούς είναι ότι δεν σημαίνει κακό. Θα πρέπει απλώς να το απολαύσουμε. Επιπλέον, για μένα, είναι ένα σύμβολο της κοινοτικής αρμονίας της Κεράλα. Αυτό και μόνο θα πρέπει να το κάνει μια πολύ σημαντική σύνθεση, λέει ο Karassery.

*Η ιστορία δημοσιεύτηκε αρχικά με τον τίτλο Ο Σουλτάνος ​​της Λάνκα και άλλες ιστορίες