Ο συγγραφέας από την Κανάντα Jayant Kaikini απονεμήθηκε το βραβείο DSC για το «No Presents Please»

Το βιβλίο του Kaikini ήταν το σκοτεινό άλογο σε μια δυνατή λίστα, που περιελάμβανε Πακιστανό-Βρετανό μυθιστοριογράφο Kamila Shamsie's Home Fire, Πακιστανό μυθιστοριογράφο Mohsin Hamid: Exit West, Neel Mukherjee's A State Of Freedom, Sujit Saraf's Harilal & Sons και Manu Joseph's Miss Laila Army Και επικίνδυνο.

Το Kaikini είναι μια από τις νέες καλλιέργειες συγγραφέων από την Κανάντα που απομακρύνονται από τις παλαιότερες ανησυχίες του κοινωνικού ρεαλισμού και της αγροτικής ζωής.

Ο συγγραφέας από την Κανάντα Jayant Kaikini κέρδισε την Παρασκευή το βραβείο DSC για τη λογοτεχνία της Νότιας Ασίας για το No Presents Please (HarperCollins), μια συλλογή από τις ιστορίες του στη Βομβάη που προσφέρει μια λεπτομερή, βασική άποψη της αναμφισβήτητα μεγαλύτερης μητρόπολης της Ινδίας. Οι ιστορίες μεταφράστηκαν από τον Tejaswini Niranjana, ο οποίος μοιράστηκε το έπαθλο και το γενναιόδωρο πορτοφόλι των 25.000 USD. Το βραβείο ανακοινώθηκε στη λογοτεχνική συνάντηση Tata Steel Kolkata.

Το βιβλίο του Kaikini ήταν το σκοτεινό άλογο σε μια δυνατή λίστα, που περιελάμβανε Πακιστανό-Βρετανό μυθιστοριογράφο Kamila Shamsie's Home Fire, Πακιστανό μυθιστοριογράφο Mohsin Hamid: Exit West, Neel Mukherjee's A State Of Freedom, Sujit Saraf's Harilal & Sons και Manu Joseph's Miss Laila Army Και επικίνδυνο.

Αυτό είναι υπέροχο και αποκαρδιωτικό γιατί αναγνωρίζει τη μετάφραση και το διήγημα ως είδος. Συνήθως, η μεγαλύτερη αποδοχή προορίζεται για το μεγάλο βιβλίο, το μεγάλο μυθιστόρημα. Είμαι πολύ χαρούμενος που η κριτική επιτροπή αποφάσισε να αναγνωρίσει τον Tejaswini εξίσου, είπε ο Kaikini, ο οποίος στην ομιλία αποδοχής του είπε ότι δεν του άρεσε να αποκαλεί ένα λογοτεχνικό βραβείο ως αγώνα επειδή όλοι οι συγγραφείς συμμετείχαν μαζί του.

Το βιβλίο του Kaikini «No Presents Please» ήταν το σκοτεινό άλογο σε μια δυνατή λίστα.

Αυτό είναι το δεύτερο μεγάλο λογοτεχνικό βραβείο, μετά το Βραβείο Λογοτεχνίας JCB (που κέρδισαν οι Ημέρες γιασεμιού του συγγραφέα Μπενιαμίν από το Μαλαγιαλάμ), που απονεμήθηκε πρόσφατα σε μετάφραση. Στην ανακοίνωσή του, η κριτική επιτροπή δήλωσε βαθιά εντυπωσιασμένη από την ήσυχη φωνή του συγγραφέα μέσω της οποίας παρουσίασε χρονογραφήματα της ζωής στη Βομβάη και έκανε την πόλη πρωταγωνιστή μιας συνεκτικής αφήγησης. Η Βομβάη που βρέθηκε μέσα από το στυλό του Καϊκίνι ήταν η πόλη των απλών ανθρώπων. Είναι μια θέα από τα περιθώρια και ακόμη πιο συγκινητική εξαιτίας αυτού. Είναι η πρώτη φορά που αυτό το βραβείο απονέμεται σε μεταφρασμένο έργο.

Το Kaikini είναι μια από τις νέες καλλιέργειες συγγραφέων από την Κανάντα που απομακρύνονται από τις παλαιότερες ανησυχίες του κοινωνικού ρεαλισμού και της αγροτικής ζωής. Έζησε στη Βομβάη για 24 χρόνια από το 1976. Οι ιστορίες στο No Presents Please δεν γράφτηκαν ως ιστορίες της Βομβάης και ήταν η Niranjana που επέλεξε αυτόν τον φακό επιλέγοντάς τις.

Μου άρεσαν ιδιαίτερα οι ιστορίες του στη Βομβάη. Υπήρξαν άλλοι συγγραφείς από την Κανάντα που έγραψαν για την πόλη, αλλά την εξετάζουν μέσα από το φακό της ηθικής φιλοσοφίας. Με τον Jayant, προσπαθούσε να συλλάβει την αίσθηση της Βομβάης και τι της επιτρέπει, είπε η Niranjana. Αφιέρωσε το βραβείο της σε μεταφραστές σε όλο τον κόσμο. Μεταφράζω εδώ και 40 χρόνια, αλλά αυτό είναι καινούργιο. Έχει να κάνει με την εκδοτική μηχανή. Μπορείτε να αγγίξετε μόνο τόσους πολλούς Ινδούς συγγραφείς, που αρχίζουν να ακούγονται το ίδιο, είπε.

Ο Kaikini είπε ότι ελπίζει ότι το βραβείο οδήγησε σε περισσότερες μεταφράσεις του έργου του. Γράφω ιστορίες εδώ και χρόνια. Ακόμη και στην Κανάντα, είναι δύσκολο για μικρές ιστορίες να συναντήσουν πολλές εκδόσεις - που είχε. Καλό θα ήταν λοιπόν να βρούμε περισσότερους αναγνώστες.