Ένα σημείο ελπίδας

Ένα βιβλίο σαλονιού, το Jawai: Land of the Leopard, γιορτάζει μια περιοχή όπου ο άνθρωπος και η μεγάλη γάτα ζουν ειρηνικά για 150 χρόνια.

Διαφορετικές διαθέσεις της λεοπάρδαλης έχουν αποτυπωθεί στο βιβλίο του τραπεζιού του καφέ Jawai: Land of the Leopard

Σε μια φωτογραφία, μια λεοπάρδαλη στέκεται σε εγρήγορση πίσω από μια πληθώρα φύλλων, με τα χρυσά της μάτια να ρίχνουν στιλέτα στην κάμερα. Σε μια άλλη εικόνα, μια άλλη λεοπάρδαλη εμφανίζει την καμπυλωτή της μορφή καθώς λάμπει σαν φωτιά στο σκοτεινό κουβάρι των δέντρων της ζούγκλας. Μια άλλη εικόνα είναι ένα ζευγάρι λύκων που πιάστηκε από την κάμερα καθώς γυρίζουν το κεφάλι τους στη μέση. Αυτές οι φωτογραφίες, από το βιβλίο του τραπεζιού σαλονιού, Jawai: Land of the Leopard, παρουσιάζουν μια ασυνήθιστη πτυχή ενός ζώου στη φύση - τη συνύπαρξη με τους ανθρώπους. Τη γη του Τζαουάι στο Ρατζαστάν μοιράζονται οι κτηνοτρόφοι Ραμπάρι, μια αγροτική κοινότητα και οι λεοπαρδάλεις που ζουν στην περιοχή, όμορφα καμουφλαρισμένες από τον βιότοπό τους.

Υπάρχουν λίγα μέρη όπου άνθρωποι και μεγάλες γάτες συνυπάρχουν ειρηνικά. Ο Τζαουάι είναι ένα μοναδικό παράδειγμα γιατί δεν έχει σημειωθεί σημαντικό περιστατικό σύγκρουσης ανθρώπου-ζώου εδώ και περισσότερα από 150 χρόνια, λέει ο Τζαϊσάλ Σινγκ, συγγραφέας του βιβλίου με την Αντζαλί Σινγκ. Το βιβλίο παρουσιάστηκε στο Bikaner House στο Δελχί από τον Πρωθυπουργό του Rajasthan Vasundhara Raje. Ο χώρος ήταν στολισμένος με μεγάλες αποτυπώσεις του σαρωτικού τοπίου του Jawai, μεγαλύτερων κορμοράνων σε σχηματισμό, πολύχρωμων βοσκών Rabari με τα υπέροχα μουστάκια τους που συνυπάρχουν με έναν ακμάζοντα πληθυσμό λεοπαρδάλεων καθώς και με λεοπαρδάλεις στο φυσικό τους περιβάλλον. Οι φυσικοί ήχοι του τοπίου Jawai συμπλήρωναν τις οθόνες.

Ο Πρωθυπουργός συμμετείχε επίσης σε μια συζήτηση με τον φύλακα της άγριας ζωής Dave Varty και τον λάτρη της άγριας ζωής Anshu Jain. Με συντονιστή τον Jaisal Singh, συζήτησαν την πορεία προς το Ρατζαστάν όσον αφορά τον τουρισμό διατήρησης, αναφέροντας παραδείγματα της Μποτσουάνα και της Ναμίμπια όπου οι κυβερνήσεις συνεργάστηκαν με τους ανθρώπους μιας συγκεκριμένης περιοχής και δημιούργησαν μια βιώσιμη μορφή.

Ο Raje τόνισε την ανάγκη για εκπαίδευση και ευαισθητοποίηση και χρησιμοποίησε το παράδειγμα της Sonkhaliya στο Ajmer, η οποία έχει το μοναδικό προνόμιο να παρακολουθεί τις εκδηλώσεις αναπαραγωγής του Lesser Florican. Λόγω της απόλυτης έλλειψης ηθικής μεταξύ ορισμένων φωτογράφων άγριας ζωής, έπρεπε να απαγορευτεί η φωτογράφιση των εκθεμάτων αναπαραγωγής τους. Για να τραβήξουν καλύτερες λήψεις, οι φωτογράφοι θα πλησίαζαν τα πουλιά και τελικά θα τα τρομάξουν, απειλώντας τον βιότοπό τους και θέτοντας σε κίνδυνο τους κύκλους αναπαραγωγής τους, είπε ο Raje.

Οι φωτογραφίες στο βιβλίο του τραπεζιού καφέ έχουν συνεισφέρει από φίλους των Singhs, μέλη της ομάδας Jawai Field Team, επισκέπτες του Jawai Camp και λάτρεις της άγριας ζωής από την περιοχή.

πόσο ψηλός είναι ένας φοίνικας