Πρέπει να επιβληθεί η Χίντι στη χώρα; Συζήτηση για τους ειδικούς στη γλώσσα

«Αν μια κυβέρνηση επέμενε απόλυτα, θα μπορούσε να ξεφύγει με τα πάντα. Τότε γιατί όχι η επιβολή της Χίντι; Καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε ποτέ »

Υπάρχει κουλτούρα κυριαρχίας των Χίντι στη χώρα; Με αφορμή το Hindi Diwas, το indianexpress.com προσέγγισε φωτιστικούς που επικοινωνούν στη γλώσσα για να κατανοήσουν τη στάση τους. (Πηγή: Getty Thinkstock/Σχεδιάστηκε από τον Gargi Singh)

Πριν από μερικούς μήνες, όταν ένας δημοσιογράφος ζήτησε από έναν ηθοποιό του Μπόλιγουντ να μιλήσει στα Χίντι, κατά τη διάρκεια μιας αλληλεπίδρασης με τα ΜΜΕ όπου συνομιλούσε στα Αγγλικά, είχε πει απλά: Δεν με πειράζει, αλλά θα το καταλάβουν όλοι; Η δημοσιογράφος παρέμεινε πεισμένη, δηλώνοντας ότι ήταν υποχρεωμένη να μιλήσει στα Χίντι, αφού εργάζεται στη βιομηχανία του Χίντι. Χωρίς να έχει τίποτα από αυτά, ο ηθοποιός είχε απαντήσει: Είμαι επίσης ηθοποιός της Νότιας Ινδίας. Θα θέλατε να μιλήσω στα Ταμίλ και στα Τελούγκου;

Ακολούθησε ένα βροντερό χειροκρότημα.

Προς το παρόν, στην πολιτεία του Ταμίλ Νάντου, οι διαδηλώσεις κατά των Χίντι-με επικεφαλής το κόμμα Dravida Munnetra Kazhagam (DMK)-βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Ο στόχος, λέει ο βουλευτής του DMK Kanimozhi, είναι να γίνει γνωστό ότι εξισώνοντας την εκμάθηση της Χίντι με μια ψευδή αίσθηση εθνικισμού, το Κέντρο κάνει ένα επαίσχυντο πράγμα. Η κόρη του πρώην πρωθυπουργού M Karunanidhi είπε πρόσφατα στους δημοσιογράφους στο Τσενάι ότι το ζήτημα δεν αφορά τη γνώση ή μη της Χίντι, αλλά ότι είναι ντροπή να μπορεί κανείς να είναι Ινδός μόνο αν γνωρίζει τη γλώσσα.

Η επίδειξη ακολουθεί ουσιαστικά την Εθνική Εκπαιδευτική Πολιτική (NEP) 2020, που εγκρίθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο της Ένωσης στις 29 Ιουλίου. Ενώ χαιρετίστηκε σε μεγάλο βαθμό από τις νότιες πολιτείες-αν και με ορισμένες αντιρρήσεις-η πολιτεία του Ταμίλ Νάντου που βρίσκεται σε επαφή με τις δημοσκοπήσεις συνεχίζει να αντιτίθεται σφοδρά. Το Μάλιστα, αμέσως μετά την ανακοίνωσή του, Ο πρωθυπουργός Edappadi Palaniswamy του κόμματος All India Anna Dravida Munnetra Kazhagam (AIADMK) είχε ξεκαθαρίσει ότι το κράτος δεν θα εφαρμόσει τον τρίγλωσσο τύπο που ορίζει η νέα πολιτική. Σε επιστολή του προς τον πρωθυπουργό, ο Palaniswamy είχε δηλώσει ότι το Tamil Nadu ήταν κατά της επιβολής της χίντι ως υποχρεωτικής τρίτης γλώσσας στα σχολεία. Αντιτάχθηκε επίσης στην προώθηση της σανσκριτικής.

Και ενώ δεν είναι η πρώτη φορά που λαμβάνει χώρα μια τέτοια αντίθεση, θέτει το ερώτημα εάν υπάρχει ή όχι κουλτούρα κυριαρχίας των Χίντι στη χώρα. Με αφορμή το Hindi Diwas, indianexpress.com προσέγγισε τους φωτιστικούς που επικοινωνούν στη γλώσσα - συγγραφείς, ποιητές και τραγουδιστές - για να κατανοήσουν τη στάση τους.

Η ποιήτρια και ακτιβίστρια Kamla Bhasin λέει ότι θεωρεί τον εαυτό της ως συγγραφέα Hindustani. Η γραφή μου είναι μια συμβολή Χίντι, λίγο Ουρντού και επίσης Πουντζάμπι. Πιστεύω ότι η γλώσσα είναι ένα προσωπικό πράγμα, το οποίο μόνο μπορεί να αγκαλιαστεί και όχι να επιβληθεί. Αν μιλάμε για τη γειτονική μας χώρα Πακιστάν, μετά την ανεξαρτησία, οι πολίτες αναγκάστηκαν να μάθουν ουρντού. Τους είπαν ότι αυτή είναι η γλώσσα της χώρας - τόσο στο Ανατολικό όσο και στο Δυτικό Πακιστάν. Και αυτός ήταν ο λόγος που οδήγησε στον διχασμό της χώρας.

όλων των ειδών τα αειθαλή δέντρα

Αυτή η έννοια της «ομοιομορφίας» οδηγεί τον κόσμο στην καταστροφή. Είναι ενάντια στο νόμο της φύσης. Πρέπει να γίνουμε ίσοι, όχι ίδιοι. Πώς θα αισθανόταν ένας μη Ταμίλ ομιλητής εάν του ζητηθεί να μάθει τη γλώσσα; Είμαι κατά αυτής της ιδέας να επιβληθεί η γλώσσα των Χίντι σε όλη τη χώρα, ο συγγραφέας Σατράντζι Λάντκε και Satrangi Ladkiyan λέει indianexpress.com Το

Οι απόψεις του Bhasin επαναλαμβάνονται από τον ηθοποιό και συγγραφέα Manav Kaul που λέει ότι επικοινωνεί στα Χίντι επειδή δεν γνωρίζει άλλη γλώσσα. Θα είχα γράψει στα γαλλικά αν ήξερα τη γλώσσα, αλλά δεν το ξέρω. Τώρα, αν προσπαθήσετε να επιβάλλετε οτιδήποτε, θα υπάρχει πάντα κάποιο είδος αντίστασης. Πιστεύω ότι η βιομηχανία ταινιών Χίντι έχει κάνει τη γλώσσα δημοφιλή. Για παράδειγμα, εάν ένα άτομο που κάθεται στο Αφγανιστάν μιλάει στα Χίντι, είναι μόνο επειδή έχει εκτεθεί στις ταινίες και όχι η Χίντι λογοτεχνία αυτή καθαυτή, λέει, προσθέτοντας ότι δεν πιστεύει ότι η γλώσσα είναι σημαντική.

Όταν είμαι στη Γαλλία, για παράδειγμα, αισθάνομαι σαν Γάλλος. Τώρα, αν επιβάλλουμε κάτι σε κάποιον - αγνοώντας τη δική του κουλτούρα - σίγουρα θα υπάρξει κάποιου είδους αντίδραση, λέει, προσθέτοντας: Εξαρτάται επίσης από το πώς διατηρείτε τον πολιτισμό σας, ενώ είστε ακόμη ανοιχτοί στη μάθηση και εξερευνώντας άλλα πράγματα.

«Πώς θα ένιωθε ένας μη Ταμίλ ομιλητής εάν του ζητηθεί να μάθει τη γλώσσα; Είμαι εναντίον αυτής της ιδέας να επιβληθεί η γλώσσα των Χίντι σε ολόκληρη τη χώρα », λέει η ποιήτρια και ακτιβίστρια Kamla Bhasin. (Express φωτογραφία από τον Bhupendra Rana)

Ο συγγραφέας Surender Mohan Pathak - ο οποίος χαιρετίζεται ως ο δάσκαλος της ινδικής μυθοπλασίας - πιστεύει ότι η ιδέα ότι τα Χίντι θα μπορούσε να καταπατήσει άλλες γλώσσες είναι μύθος. Οι νότιες πολιτείες δεν αποδέχθηκαν ποτέ τα Χίντι ως εθνική γλώσσα. Πάντα επέμεναν να διδάσκεται τουλάχιστον μία γλώσσα από το νότο στα βόρεια σχολεία, αν ήθελαν να διδάσκεται η Χίντι στις νότιες πολιτείες. Αυτό, για πάντα, παρέμεινε αδιέξοδο. Η αδύναμη βούληση του Κέντρου να επιβάλει τα Χίντι ήταν επίσης ένας λόγος. Το αποτέλεσμα είναι μόνο το 43 τοις εκατό της Ινδίας που υποστηρίζει τα Χίντι. Η επιβίωσή του οφείλεται μόνο σε τέσσερα κράτη - το Ουτάρ Πραντές, το Μάντια Πραντές, το Μπιχάρ και το Ρατζαστάν. Κατά ειρωνικό τρόπο, τα Χίντι είναι η τρίτη γλώσσα που ομιλείται και κατανοείται στον κόσμο, η πρώτη και η δεύτερη είναι τα Μανδαρινικά και τα Ισπανικά. Τα αγγλικά, η γλώσσα των παλιών μας ηγεμόνων, έρχονται στο νούμερο τέσσερα, λέει.

Ο Pathak - του οποίου η πρώιμη εκπαίδευση ήταν στα Ουρντού και μετά την ανεξαρτησία, στα Χίντι - συνεχίζει λέγοντας ότι αν υπήρχε πραγματικά μια «κουλτούρα επιβολής της γλώσσας των Χίντι», θα είχε αποκτήσει πολύ μεγαλύτερη σημασία, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Εάν μια κυβέρνηση επέμενε απολύτως, θα μπορούσε να ξεφύγει με τα πάντα. Τότε γιατί όχι η επιβολή της Χίντι; Καμία κυβέρνηση δεν τόλμησε ποτέ. Καμία κυβέρνηση δεν ήθελε να δυσαρεστήσει τα κράτη του νότου καθώς θα μπορούσε να διαταράξει την τράπεζα ψήφων τους.

Ο συγγραφέας Dinesh Sahay πιστεύει ότι η σημασία της επικοινωνίας στα Χίντι είναι ότι σας επιτρέπει να προσεγγίσετε ένα μεγαλύτερο τμήμα ανθρώπων στην Ινδία που μιλούν τη γλώσσα. Επίσης, πιστεύει ότι η αντιπολίτευση έχει περισσότερο πολιτικό χαρακτήρα. Αυτή τη στιγμή, οι άνθρωποι σε όλη τη χώρα επικοινωνούν στα Χίντι. τους αρέσει να βλέπουν ταινίες Χίντι και να ακούνε τραγούδια Χίντι. Ως συγγραφέας από τη βόρεια Ινδία, είμαι της άποψης ότι πρέπει να προωθήσω τα βιβλία μου στα Ταμίλ, έτσι ώστε οι άνθρωποι στην πολιτεία να εξοικειωθούν με τους πολιτισμούς, τις σκέψεις και τα γραπτά άλλων περιοχών.

εικόνες διαφορετικών τύπων δέντρων

Ο στόχος της διαμαρτυρίας, λέει ο βουλευτής του DMK Kanimozhi, είναι να γίνει γνωστό ότι εξισώνοντας την εκμάθηση της Χίντι με μια ψευδή αίσθηση εθνικισμού, το Κέντρο κάνει ένα επαίσχυντο πράγμα. (Πηγή: Φωτογραφία αρχείου)

Μετά τη Διαίρεση το 1947, η Χίντι δεν προωθήθηκε καλά και τα Αγγλικά συνεχίστηκαν ως το κύριο μέσο σε γραφεία, σχολεία, δικαστήρια, εκπαιδευτικά και επαγγελματικά ιδρύματα. Τούτου λεχθέντος, δεν αισθάνομαι ότι υπάρχει κανενός είδους «επιβολή χίντι». Στην πραγματικότητα, πρέπει να προσθέσω ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων θέλει μία κοινή γλώσσα (Χίντι), μαζί με μια περιφερειακή γλώσσα. Ενώ είναι προσωπική επιλογή, είναι καλύτερα να γνωρίζετε αυτήν τη γλώσσα που είναι ευρέως ομιλούμενη και κατανοητή.

Ο τραγουδιστής του Playback Krishna Beura είναι περήφανος για το γεγονός ότι μπορεί να τραγουδήσει σε 21 άλλες γλώσσες, εκτός από τη μητρική του γλώσσα Odia. Beura, ο οποίος δάνεισε τη φωνή του στο πολύ αγαπημένο και καταξιωμένο τραγούδι « Maula Mere Le Le Meri Jaan «Από την ταινία Τσακ Ντε! Ινδία (2007), λέει indianexpress.com : Στο σχολείο, είχα την εντύπωση ότι τα Χίντι είναι η εθνική μας γλώσσα. Αργότερα, έμαθα ότι είναι στην πραγματικότητα η πιο προτιμώμενη γλώσσα. Δεν ξέρω γιατί, αλλά δυστυχώς στο νότο, οι άνθρωποι δεν αποδέχονταν ποτέ τη γλώσσα. Είμαστε μια διαφορετική χώρα και κάθε κράτος υπερηφανεύεται για τον δικό του πολιτισμό. Όμως, δεν είναι δυνατόν να φιλοξενηθούν όλες οι γλώσσες κατά την επικοινωνία. Πρέπει να υπάρχει μία γλώσσα στην οποία νιώθουν όλοι άνετα και αυτή μπορεί να είναι η Χίντι.

Αισθάνομαι ότι όλοι καταλαβαίνουν τη συνομιλία Χίντι. Ενώ κάθε είδους επιβολή είναι λάθος και οι άνθρωποι της πολιτείας έχουν το δικαίωμα να διατηρούν τις παραδόσεις τους, η Χίντι θα πρέπει να είναι μια επιλογή για όσους ενδιαφέρονται να την μάθουν ή για τον πληθυσμό που μιλάει Χίντι που ζει εκεί, λέει.