Ο δρόμος της επανάστασης

Στο ντεμπούτο βιβλίο της, η Sujatha Gidla αφηγείται την ιστορία του θείου της, KG Satyamurthy, συνιδρυτή του People’s War Group, και τον αγώνα μιας φτωχικής οικογένειας Dalit καθώς διαπραγματεύονταν την κάστα

Μυρμήγκια ανάμεσα στους ελέφαντες της Sujatha Gidla

Τίτλος : Μυρμήγκια ανάμεσα στους ελέφαντες
Συγγραφέας : Sujatha Gidla
Εκδότης : HarperCollins
Σελίδες : 312
Τιμή : 500 Rs

Στο φανταστικό της βιβλίο, Μυρμήγκια ανάμεσα στους ελέφαντες, η Sujatha Gidla μιλά για έναν μεγάλο επαναστάτη - τον KG Satyamurthy - ο οποίος έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της μαοϊκής γραμμής στην Ινδία μετά τον Charu Mazumdar. Το βιβλίο μιλά επίσης για την αδερφή του Satyamurthy, Manjula, τη μητέρα της Gidla, καθώς και την υπόλοιπη οικογένεια. Αναφερόμενη ως Satyam στο βιβλίο, ο Satyamurthy ήταν επίσης γνωστός ως Shiva sagar στους λογοτεχνικούς κύκλους των Τελούγκου. Είναι ενδιαφέρον ότι το υπόβαθρο του Νταλίτ δεν ήταν γνωστό μέχρι που αποβλήθηκε από την ομάδα του Λαϊκού Πολέμου (PWG, τώρα Μαοϊκοί) στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Γεννημένος το 1931, πέθανε σε απόλυτη φτώχεια το 2012. Αλλά στη ζωή του, έπαιξε βασικό ρόλο στους αιματοχυσικούς αγώνες της περιοχής του Τελούγκου. Στο τέλος της ζωής του, μπήκε στο κίνημα Νταλίτ, ακόμα αβέβαιος για την πεποίθησή του σε αυτή την ιδεολογία.

Η σύγχρονη Ινδία του Gidla πραγματοποίησε ένα πολυπολιτισμικό ταξίδι από κάστες, θρησκείες και εκπαίδευση. (Εικονογράφηση: Subrata Dhar)

Άκουσα για τον Shiva sagar στις αρχές της δεκαετίας του ’70, όταν έκανα μάστερ στο πανεπιστήμιο Osmania του Hyderabad. Το πιο εμπρηστικό βιβλίο ποίησής του Udhyamam Nelabaludu (Το Κίνημα: Ένα Μωρό Μήνας) αναφερόταν και παρατίθεται συνεχώς από. Ταν ένας αστρικός ποιητής. Το πρώιμο κομμουνιστικό κίνημα δεν μίλησε για κάστα και ανέγγιχτο, όπως έκαναν οι Γκάντι. Η νέα τους γραμμή διατυπώθηκε αφού αποβλήθηκαν όλοι από το CPI (M) το 1967. Ο Mahatma Gandhi απάντησε στην πικρή κριτική του Dr BR Ambedkar για την κάστα και ασχολήθηκε μαζί του σε μια συζήτηση για τη βάρνα και το ανέγγιχτο. Αλλά κανένας κομμουνιστής ηγέτης δεν φάνηκε να έχει διαβάσει το βιβλίο του Αμπεντκάρ, Εκμηδένιση της Κάστας, ούτε τον σεβάστηκε. Σεβάστηκαν μόνο τον Pandit Jawaharlal Nehru και τα γραπτά του. Από τότε που γεννήθηκε το κόμμα το 1925, η κομμουνιστική ηγεσία κινητοποίησε τους Νταλίτ κάτω από τη σημαία της κόκκινης σημαίας και της ταξικής πάλης, αλλά η κομμουνιστική ηγεσία των Βραχμίνων και Σούντρα - Κάμα, Ρέντι - αρνήθηκε να εξετάσει την ιστορία της κάστας και του ανέγγιχτου Το Οι κομμουνιστές με τυφλή κάστα ανάγκασαν ακόμη και έναν ισχυρό ηγέτη όπως ο Satyamurthy να κρύψει το ιστορικό του μέχρι να αποβληθεί από την PWG.

δέντρο που μοιάζει με πεύκο

Στη λαμπρή αφήγηση της Gidla για την ιστορία της μητρικής οικογένειάς της, εντοπίζει τις ανέγγιχτες ρίζες της οικογένειας και τη μεταστροφή της στον προτεσταντικό χριστιανισμό. Λέει στον κόσμο, όχι μόνο στην Ινδία, πώς η πιο θλιβερή ανέγγιχτη οικογένεια Νταλίτ διαπραγματεύτηκε μεταξύ των Νταλίτ που είχαν σπουδάσει στην αποστολή και του βάναυσου και δεισιδαιμονικού καστεισμού των κοινοτήτων Μπράχμιν, Κάμα και Ρέντι στη λεκάνη του ποταμού Κρίσνα-Γκονταβάρι της παράκτιας Άντρα Πράντες Το

Αυτό το βιβλίο αναδεικνύει επίσης την κάστα στους Ινδούς Χριστιανούς, εκτός από αυτήν που επιδεικνύουν οι Ινδουιστές. Η σύγχρονη Ινδία του Gidla πραγματοποίησε ένα πολυπολιτισμικό ταξίδι από κάστες, θρησκείες και εκπαίδευση. Αφηγείται την πορεία της εξέλιξης της σύγχρονης Ινδίας μέσω της ιστορίας του KGS-πώς μετατρέπεται σε νεαρό κομμουνιστή στο Andhra Christian College of Guntur τη δεκαετία του 1940 και ζει σαν μυρμήγκι (ένας φτωχός Νταλίτ) ανάμεσα σε ελέφαντες-αγόρια ανώτερης κάστας και κορίτσια, που ήταν πλούσια και ένιωθαν απελευθερωμένα μετά την αποχώρηση των Βρετανών. Λέει πώς τα κορίτσια στο κολέγιο του (κυρίως Brahmins) θαύμαζαν τα καλλιτεχνικά ταλέντα του, αλλά τον εγκατέλειψαν καθώς ήταν Μάλα (ανέγγιχτο), όταν σκέφτηκε να αγαπήσει και να ζήσει με ένα από αυτά. Πολλοί νεαροί Νταλίτ σε πανεπιστήμια συναντούν αυτήν την κατάσταση ακόμη και τώρα και μερικοί μάλιστα αυτοκτονούν.

Θυμωμένος με τη μοίρα και την κακομεταχείρισή του, πεινασμένος και φορτωμένος από ντροπή, ο Satyamurthy στρέφεται στον κομμουνισμό και την επανάσταση. Αποτυγχάνει σε όλες του τις εξετάσεις. Απολύεται από τη δουλειά του στη Visalaandhra, μια κομμουνιστική εφημερίδα, όταν οι ανώτερες κάστες της διοίκησης συνειδητοποιούν ότι είναι ένας Μάλα. Ωστόσο, ακολουθεί την επαναστατική του γραμμή και δημιουργεί μια φιλία με τον Kondapalli Seetharamaiah (ο οποίος ήταν από μια οικογένεια Reddy) και φέρει την επανάσταση στους ώμους του. Αυτός, μαζί με τον Παντσάντι Κρισναμούρθι (ένας Καλίνγκα Κάπου), ξεκίνησε τη ναξαλιτική πτέρυγα του Άντρα Πραντές παρουσία του ίδιου του Τσάρου Ματζουμντάρ και επέκτεινε το κινεζικό κίνημα για τον αφανισμό των ταξικών εχθρών στην Τελανγκάνα.

πόσα διαφορετικά πεπόνια υπάρχουν

Στην ιστορία που λέει η Gidla με μεγαλοπρεπή μαεστρία, ο Satyamurthy δεν διαβάζει καθόλου τον Ambedkar. Αντ 'αυτού, διαβάζει αρκετά από τον Μαρξ, τον Λένιν και τον Μάο, οι οποίοι έχουν πρόσβαση από τους τελούγκους συγγραφείς της ανώτερης κάστας. Τα ποιήματά του αντικατοπτρίζουν τη βαθιά επιρροή τους πάνω του. Aταν ένας μεγάλος συνθηματής του πάρτι και ήταν αυτός που είπε: Αν το όπλο σας πονάει στον ώμο, μετακινήστε τον στον άλλο ώμο. Αλλά μην το βάζετε κάτω.

ποια λουλούδια μεγαλώνουν καλύτερα στη Φλόριντα

Ο Satyamurthy ήταν επίσης κύριος στο να γελοιοποιεί τους συνεσταλμένους επαναστάτες. Η ποίησή του με επίκεντρο το σύνθημα θαυμάστηκε και χρησιμοποιήθηκε από τις ανώτερες λογοτεχνικές προσωπικότητες της PWG, οι οποίες είχαν τεράστια επιρροή στα αστικά μέσα, μέχρι που ανακάλυψαν ότι ήταν Νταλίτ και ήθελαν να θέσουν το ζήτημα της κάστας στην ατζέντα της επανάστασης. Η αποπομπή του από το πάρτι και η διαγραφή της ποίησής του από το πνεύμα τους, έγινε με εκδίκηση στη συνέχεια. Η ιστορία που λέει η Gidla στο απόσπασμα του βιβλίου είναι γνωστή - μυήθηκα στη Satyamurthy τη στιγμή που περιγράφει.

Ο Γκίντλα, φυσικός με εκπαίδευση, συγγραφέας με αγώνα, δημιουργεί την ελπίδα ότι πολλές τέτοιες ανείπωτες ιστορίες των Ινδιάνων Νταλίτ θα εκδοθούν σε μια γλώσσα που ο κόσμος μπορεί να καταλάβει. Δεν υπάρχει ούτε μια ταινία του Χόλιγουντ για την ιστορία της περιθωριοποίησης 200 εκατομμυρίων ανέγγιχτων, επειδή δεν υπήρχε καλή ιστορία στα αγγλικά. Εάν το πρώτο βιβλίο της Gidla της δίνει τη δυνατότητα να ζήσει από το γράψιμο, θα πρέπει να παραιτηθεί από τη δουλειά της και να γράψει με πλήρη απασχόληση, έτσι ώστε τα βιβλία της να φτάσουν στις λίστες βραχείων των βραβείων Νόμπελ. Αυτό θα διεθνοποιούσε το ζήτημα του Νταλίτ πολύ καλύτερα από ό, τι όλοι προσπαθήσαμε να κάνουμε στη Διάσκεψη του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών στο Ντέρμπαν το 2001.