Πολύχρωμες σημειώσεις: Ένας χορευτής Kathak θυμάται πώς η μουσική καθιστά το φεστιβάλ χρωμάτων καθολικό

Στον κόσμο της μουσικής, το Χόλι αντιπροσωπεύει την ημέρα της κατάκλυσης του χρώματος μέχρι να μείνει καμία ταυτότητα.

Μαντζάρι Τσατουρβέντι.

Holi khelen shyam τραγούδησε main, aji gayi brij ki nagariya main,
Holi khelen gayi main ajmer ki nagariya, aji khwaja τραγούδησε khelan hori gayi main,
Haath mein thaal abeer gulal ko, sar par rang
κι γκαγκάρια
Dekho kaise holi khelen gayi main, khwaja τραγούδησε main, murari τραγούδησε main…

Η αρμονία σε αυτές τις γραμμές συνοψίζει το φεστιβάλ των χρωμάτων για μένα. Μια παραδοσιακή σύνθεση που τραγουδήθηκε υποβλητικά από τον Ustad Shafqat Ali Khan, με ποίηση του Janab Niyaz από το Awadh, τα στρώματα παιχνιδιάρικων συναισθημάτων αγάπης και παράδοσης και η επιθυμία να είναι με τον αγαπημένο είναι υπέροχη εδώ. Αυτή η παράδοση εκφράζεται ως βουτηγμένη στο χρώμα του αγαπημένου, χωρίς να αφήνει κανένα περιθώριο για οποιαδήποτε άλλη απόχρωση να βρει χώρο στο μυαλό και την καρδιά κάποιου.

Δείτε τι άλλο κάνει είδηση

Στην κλασική μουσική, τη λαϊκή μουσική και το χορό, το Holi ήταν πάντα αναπόσπαστο μέρος ποικίλων συνθέσεων. Σούφι ποιητές κάθε περιοχής σε αυτήν την υπο-ήπειρο έχουν διερευνήσει ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων σχετικά με το φεστιβάλ χρωμάτων. Ο Hazrat Shah Turab Ali Qalandar Kakorvi, από το Kakori στο Awadh, στο βιβλίο του Amrit Ras γράφει τις ποιητικές του σκέψεις.

ιπτάμενο σκαθάρι στο σπίτι μου

Kare kanhaiya main gaari det hun, kahe khada more teer,
Apna toh mukh mosey aut ma rakhat hai, mukh more malat abeer,
Apni toh paag bachaye rakhat hai, mora
μπάχαβατ ευθυμία

Το κομμάτι είναι παιχνιδιάρικο και χαρούμενο, με τον Κρίσνα να είναι ο εκπρόσωπος των επιδιώξεων του άνδρα και η γυναίκα ως ο αναζητητής, που επιθυμεί να χρωματιστεί στην αγάπη του αγαπημένου. Ο ίδιος ποιητής εξετάζει τη σημασία της σκόνης των ποδιών του αγαπημένου, εξισώνοντάς την με την απόλυτη χαρά του να χρωματιστείς στην αγάπη.

Phaag rachiya akeli piya τραγούδησε, Dhool laiho piya ke charan ki, Aabeer gulal ka dehu uddaye,
Sab jag phoonk ke holi khelihe, lehu turab ko garva lagaye

Αυτοί οι ποιητές είναι οι άνθρωποι που έχουν διασφαλίσει ότι η πολιτιστική κληρονομιά της Ινδίας έχει εμπλουτιστεί από την αρμονική συγχώνευση και αφομοίωση διαφόρων θρησκειών και εθνοτήτων. Η ιστορία μας λέει για διάφορες περιπτώσεις όταν οι βασιλιάδες και οι νάουμπ έριχναν αρωματικό ροδόνερο ο ένας στον άλλον κατά τη διάρκεια του φρενήρου χτυπήματος των τυμπάνων καθώς τραγουδούνταν παραδοσιακά τραγούδια Χόλι. Όλα αυτά μεθυσμένοι από τη διασκέδαση των χρωμάτων και της χαράς.

Ο Saiyyad Raza Ali Khan Bahadur, ο Nawab του Rampur, έγραψε μια σύνθεση,
Shyam na bhaye, mohe yeh chit chori, khelat hori chitwan tori,
Man pichkari bhar bhar aaye, soye hridaye
πρεμ τζαγκαγιε,
Raza piya sudh lo ab mori…

Ο Bahudar Shah Zafar, ο οποίος έγραψε το Kyun mope maari rang ki pichkaari, θυμάται ότι ο dekh kunwarji du’ngi gaari συμμετέχει στη γιορτή με μεράκι και ενθουσιασμό. Σεβαστοί άγιοι Σούφι, όπως ο Hazrat Nizamuddin Aulia και ο Amir Khusro στην καθαρή περσική και ινδουιστική ποίησή τους και ο Bulleh Shah στην ποιητική του Παντζάμπι, έγραψαν επίσης σε αυτό το φεστιβάλ χρωμάτων. Το Aaj rung hai hey maan rung hai ri του Khusrau παραμένει το τελευταίο κομμάτι για τόσα πολλά mehfils στην περιοχή.

Χόλι, η μέρα του χρώματος, η μέρα που βρέχεσαι, η μέρα που σε πλημμυρίζουν τα χρώματα μέχρι να μείνει καμία ταυτότητα, μέχρι να γίνεις ένα κολάζ χρωμάτων ο εαυτός σου, τσιμέντα που συνδέονται μεταξύ των θρησκειών και ενισχύουν το συγκρητικό, σύνθετο πολιτισμός της Ινδίας.

Awadh, Lucknow, η χώρα του Ganga-Jamuni tehzeeb, η χώρα στην οποία ανήκω και που έχει επηρεάσει πολύ τα δημιουργικά μου έργα, είναι αυτός ο απέραντος ποιητικός ωκεανός που εκφράζεται μέσω της μουσικής και του χορού. Κάθε φεστιβάλ γίνεται απλώς μια δικαιολογία για τα υπερβολικά συναισθήματα να ρέουν ελεύθερα και μαγικά. Για χρόνια, οι μεγάλοι άγιοι, ποιητές και δάσκαλοι με όραμα, τους διοχέτευαν για αρμονία και μας δίδαξαν να αγαπάμε πέρα ​​από τα όρια των γνωστών ορίων. Και ο Χόλι παραμένει εκείνος ο καθολικός κόσμος που παραβλέπει τις κοινωνικές συμβάσεις, τα χρώματα που τον οδηγούν στην αμόρφωση.

κίτρινη κάμπια με μακριές μαύρες τρίχες